تبليغاتX
من تنها...

Yeki dare yavashaki mirine be 2nya! Slm! Khoobin shoma??? : Zahra -Nika???? Chi shod mamanet? Chi bayad mishod? Zahra -Cheghad to khoshali! Are khoshhalam! Belakhare ekhraj mishe dge! Mohadese- nika chi shod ? Hannaneh- bekeshin kenar hamegi nika chi shod belakhare!? Hichi dge gharare ekhraj she! Manam ye sili khordam az daee m Hannaneh-che daee chosi dari! Are kheiiiiiiiiiiiiili! (man maste khab dashtam miraftam kifamo bezaram too kelas ye chorti bezanam! Ke rikhtan saram!) Shaghayegh- nika kimiya ina daran migardan 2nbalet migan to umadi! Alan ke are! Shaghayegh- benal binam chi shod? Hichi baba bikhial ekhraj mish edge hal nadaram begam! Kimiya- he he he he (nafas nafas!) Shaghayegh- nakon khob! Kimiya- DARD! ( mido e be samte dastshooyi!) Nafissssssssssssssssssssseeeeeeeeeeeeeeeee! Nafise- nika zan o bache dare???? (aval sobi bikhial mane bad bakht shin! Kheili halam khoobe???) Are dare ye bache 3 sale! Nafise- na baba emkan nadare! Zer zade! Kimiya- man ke behet goftam az hamoon avail! Cheghad shoma ha …..hamatoon midoonestin o be man nagoftin????? ( ey to bemire! DAMN!) Emkan nadare zan dashte bashe akhe ta nesfe shab be man s midad! Nafise- ba man ham hamintor! Rasti s dad ke man ke ekhraj misham shomaha ye joori vanemood konin ke dashtin mano oskol mikardin! (nafise?? U goh khordi ta nesfe shab behesh s midadi!!!!!!!!!!!!) Has has…. Bikhial mishe darbarash harf nazanim??? Sheida- nika biya biya…. (hamun harf haye nafise tekrar shod vakhti raft manam be bolandiye har che tamam tar goftam BE JAHANAM!) (zange aval ghoran! Ba mohafez! Tebghe mamool name negari!) Kimiya namayandegi DC kojas?! Yeki too pasdaran bood ke hala baste!) Kimiya-nemidoonam! Bache ha pashin biyain berim sinama! NA man nemiyam! (sorat internet mishe goft riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiddddddddddddddddeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!) (fosforrriiii!) Zang tafrih Un khanoomaye sevom ke daran bastani mikhoran tashrif bebaran sare kelas! (ba mayyyiiii???) Hal nadaram baghiye ro tariff konam faghat umadam khoone diam shomare pelak mashinesh un jast! Va shomare esmaEliyan va mir hashemi vas afar zade!
+ تاريخ 2012/1/28ساعت 3:40 بعد از ظهر نويسنده من! |

Dast hayam ra be neshaneye taslim bala mibaram Badanam milarzad Cheshmanam mitarsand Sar be zir mi afkanam va ba khod migooyam Be koja panah baram? Be an diyari ke faghat san2ghche E az khaterat barayam baghi gozashte? Be khane E ke mara be aghooshe doostane haghighi miresnad? jaE ke be dele morde ye man jan mibakhshad? Ary…ary…ama… Az kodam taraf?!... be kodam jahat?!.... kodamin rah?! Ghadami mohkam be jelo bar midaram… va ama nezare gare sarneveshti mishavam ke man va san2ghcheye khateratam ra dar zaman foroo mibarand. Zaman….bi aman migozarad va ma narm narmak motevajeh an mishaVm…. Baad atre gham ra mi parakanad va roohe man daryaEst k hamchenan dar talatom ast…. Aah… ey avaye bozorgi… chegoone mitavan ke degar baz nagasht?! Be eshgh va safa va samimiat?! Be doosti va hambastegi?! Bange man be aflak miresad…. Delam be geryeye abr ha misoozad ke bostan ra khis ashk hayeshan karde and. Man dar in payan va deltangi …. Del be ahange baran miseparam va sokoot mikonam Magar anke sedaE Pasokhgooye dele bichareye man bashad…. Eshgh dar ghalbe zaman Bad mojzanan Mah o khorshid ba 2 cheshme negaran be man minegarand va man …. Ghadami sost va varaste be aghab bar midaram… dast hayam ra be neshaneye taslim bala mibaram Va migooyam: In ja noghte ye payan ast … va man hamrahe avaye dirineye marge saniye ha az in khaneye hamishe SABZ khaham raft….. ZAMIME: bache ha sry computeram farsi nadare! Bebakhshid hamegi! ZAMIME 2:Man baese ekhraje ye nafar shodam va bedoon har goone ehsase pashimooni va ba asoodegi tamam neshastam chon haghesh bood martike !
+ تاريخ 2012/1/25ساعت 8:37 بعد از ظهر نويسنده من! |

سلام

احساس بدبختی و دلتنگی میکنم

ناراحتم ناراحت از این دنیا

از این دنیا ی نامرد  و بی معرفت

واقعا نمیدونم چیکار کنم تا خودمو فراموش کنم خود واقعی مو و مثه بقیه یه ماسک واسه خودم بزنم

ای بابا اصن از این مدله نوشتن بدم میاد خیلی اصن خودم غم انگیز ناک شدم

اصن بی خیال بابا!


دست به سينه به چارچوب‌ پنچره تكيه داده بود

و مناظر زيبا را از نظر مي گذراند.

آن دور ها درختي را ديد كه سال ها قبل زير سايه ي

آن نشسته و

 اولين بوسه ي عشق را از لب معشوق

چشيده بود.

و بقيه بوسه ها كه همه از روي هوس بود!!!

+ تاريخ 2012/1/25ساعت 7:17 قبل از ظهر نويسنده من! |

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند مثل آسمانی که امشب می بارد.... و اینک باران بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند و چشمانم را نوازش می دهد تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم
+ تاريخ 2012/1/16ساعت 5:0 بعد از ظهر نويسنده من! |

تولدمه امروز ... ولی بازم یه روزه نحسه تابستونه  یه روز مسخره سوت و کور ... صبح که پا شدم البته صبح نبود ظهر بود داشتم زیر کادو هایی که دور و ورم ریخته بود له میشدم ... هه! زهی خیال باطل! هیچ کس حتی بهم تبریک هم نگفت! ولی شب قبلش آرمینا بهم اس ام ا زد که خیلی خوشحالم کرد! اولین تبریک! بازم دستش درد نکنه خدایی خیلی خوشحال شدم! از اتاقم که بیرون اومدم مامانم گفت تولدت مبارک و گفت این کادوی برادرته حدس بزن چی بود! تو رو خدا! یه پیراشکی بود! یعنی واقعا مزخرف ترین کادوی عمرم بود! امروز همه زنگ زدن خونمون یعنی خیلیا زنگ زدن ولی بحثشون همش این بود که کی نتیجه کنکور میاد! حتی یه بارم نگفتن آیا شما ها دخترم دارین؟!هی هی!بعد من تولد همشون یادمه! و یا بهشون تبری میگم یا اس ام اس میدم بهشون! واقعا دست همتون درد نکنه! به لیندا کادوی تولدش ماشین میدن به من پیراشکی! هی هی ! خدایا اون بالایی؟! میبینی چقد بهم ظلم میکنن؟!

نیکا جونم تولد مبارک عزیزم کلی عمر کنی!

جدی جدی خل شدم! دیروز واسه خودم یه عالمه کاغذ برداشتم روش نوشتم تولدت مبارک!

تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک بیا شمعارو فوت کن تا 100 سال زنده باشی .....

+ بهار تولد تو ام مبارک!

+ روژین تولد تو ام مبارک!

دیگه حرفی نیس!

 

حالا کادو های بعدی چیه خدا میدونه!

+ تاريخ 2011/8/3ساعت 1:55 بعد از ظهر نويسنده من! |

سلام! خب خب! یه کتابی نوشتم راحت کتاب قبلیمو قورت میده! دارم پیشرفت میکنما! خوبه لذت بخشه! البته نمیتونم چاپش کنم! مناسب سن وسالم نیس و ر ضمن نمیتونم به مامانم نشونش بدم ! مامان من نمیزاره کتابه بزرگسال بخونم دیگه چه برسه به این که بشینم بنویسمش! حالا میگم بیخیال این حرفا شیم! ولی جدی جدی اگه بیخیال شم چی بگم؟! همش از خودم میپرسم که چرا وبلاگ دارم؟ مگه بیکارم؟1 خب برو حذفش کن! یکی نمیگه چرا این قد غر میزنی؟!

+این اهنگرو تا حالا نشنیدم! از کجا اومده؟! از کجا آوردمش ؟! البته من فقط یک پنجم آهنگامو گوش دادم ! بقیشو هم تا حالا حتی یه بار هم گوش نکردم! چه جلب!

خب حالا اینا اصن مهم نیس!

+ چه دستم تند شده ها! این قد هر روز میام میشینم تایپ میکنم! نه به اوایل سال که نمی تونستم یه جمله رو تایپ کنم نه به الان که تو فاصله ای که قبلا یه جمله تایپ میکردم الان ده تا جمله تایپ میکردم!

( یه جمله شد! )

+ هی! کی این تاستون تموم میشه دلم واه مدرسه تنگ شده! شرط میبندم که تنها کسی هستم که دلم واسه مدرسه تنگ شده! من تا کلاس پنجم عاشق مدرسه بودم! یعنی یه موقع کلاس ها رو تعطیل میکردن ناراحت میشدم! همیشه داداشم وقتی برف میومد میشست پای اخبار که بگن مدرسه ها تعطیله من میشستم تا بگه مدرسه ها تعطیل نیس!

    !   
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
این آهنگه بد آموزی داره! من دیگه بهش گوش نمیدم! بعدی!

"میدونم زمین صافه! " نه به جونه تو زمین گرده! داره دانشمندا رو زیره سوال میبره!

یه چیزه دیگه هم گفت که دیگه نمیگم چیه! زشته!

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!

خب حالا شاید بعدن بهتون گفتم!

دیگه چه خبر؟!

چه اتفاقاتی افتاد؟!

اوه! مثه این که یه چیزی پوکید!

دیگه چی ؟!

آهان! یه چن تا قالب وبلاگ مژگان رو قايی کردم! یه گندی خورد به وبلاگم که خودم داشتم غش غش میخندیدم! همون موقع هم داشتم با پرستو چت میکردم بهش گفتم که اون هم بره وبم رو ببینه اون هم تایید کرد! خیلی ضایع بود! حالم بهم خورد یعنی! میگم کلا قالب های مژگان خیلی زشته حالا دیگه چه برسه به این که من قاطی پاتیش کنم!

+ بعدی! کتی پری! لست فرایدی نایت! قشنگه دوسش دارم! چرا این حرفو زدم؟!

+ سبا میخواستیم بریم سینما نه؟! ما چه قرار هایی گذاشتیما!

+ 12 مرداد! تولدم! دارم لحظه شماری میکنم! چن وقت دیگه مونده؟! حدود 20 روز! چیزی نیس! ایول!

تولد پارسالم :

( من و بهار و روژین تو یه روزیم! )

صبح که بیدار شدم شماره ی بهار و گرفتم با هاش حرف زدم و تولدشو تبریک گفتم سال قبلش باهاش شرط بسته بودم که من زود تر زنگ میزنم تبریک میگم همین طور هم شد! خب با مامانم رفتیم پاساژ گلستان مامانم برام یه کفش نایک گرفت! بعد که یعد از ظهر شد من رفتم رستوران باگت من روژین با هم تولد گرفته بودیم تو باگت پاسداران! ( باگت واست تبلیغ کردم!) باور کنین یا نکنین مهگل زود تر از من اومده بود! مهگله دیگه! بعدش هم بچه های دیگه اومدن ! سبا و ستاره هم کرم ریختن! تو دستشویی باگت! ایول بهشون ! بچه های با عشقین! همین دیگه شب هم برگشتیم خونه گرفتم خوابیدم دیگه هیچ اتفاق خاصی نیفتاد! آهان ما تو باگت جا رزرو کرده بودیم! باورتون بشه دفتر مدیره تو او جایی بود که ما رزرو کرده بودیم! نمیتونستم اصن کاری بکنیم! در هر صورت بسی خوش گذشت!

شرط میبندم امسال نه تولد میگیرم نه کادو گیرم میاد!

همین دیگه هیچ چیز جالبی به ذهنم نمیرسه!

آها ! هیوا و سویل نیومده بودن! بدجنسا! دیگه عمرن اگه دعوتشون کنم اگه تولد بگیرم که نمیگیرم

+ هیوا زندس؟! شک دارم! چون نه تو وبلاگش مینویسه نه جواب اس ام اس هامو میده! جدی جدی نگرانشم! آها! حرفای عجیب و غریبی هم میزد اون موقعی هم که زنده بود و جواب اس ام اس هامو میداد و از این حرفا! ما کلی درباره ی آدما و چیزای مختلف حرف زدیم! یکی از بحثامون مرگ تدریجی و خودکشی بود ! جدی جدی حالش خوبه؟! خبری ازش دارین به منم بگین!

+ این آهنگرو دوست دارم ! ولی توش حرف بد میزنه! کتی پری سیرکل ده درین! آهنگ 282 مه! 3813 تا آهنگ دارم! همشو هم سبا جون لطف کرده بم داده! + اون 463 تا آهنگی که خودم داشتم میشه 4276 تا آهنگ جمعا! چه کم!

+ من یه خواننده جدید رو جایگزین ریهانا کردم که دوسش دارم! البته آمریکایی نیست ماله

POLSKA

هستش! اسمش اینه

EWA FARNA

یکی دیگه هم هست که عمرن اگه بتونین اسمشو تلفظ کنین! چون خودمم نمیتونم!

SYLWIA GRZESZCZAK

آهنگه

MALE RZECZY

شو خیلی دوست دارم! تو تاپ 10 کاناله

VIVA

همش اول میشه! خیلی اهنگش قشنگه! فقط تو تاپ تن که نه تو

CLUB

همش اول میشه تو نت چارتس هم همین طور تو تیپ تاپ لیستا هم اوله تو تاپ 20 هم همین طور!

میدونین من همش دارم ویوا میبینم و تمام برنامه هاشم حفظم !

بیکارما!

دیگه جدی جدی نمیتونم تایپ کنم! انگشت وسطی دستم هم خیلی درد میکنه از بس خد کارمو روش فشار دادم ! داشتم کتابمو مینوشتم! خیلی خوب شده! با این حال پدره دستم در اومده یه خودکار هم تموم کردم! یه خودکار دیگم هم تا نصفه هاش پیش رفتم! خب دیگه کاری ندارین خدافظ !

خدافظ

+ تاريخ 2011/7/21ساعت 8:0 بعد از ظهر نويسنده من! |

داستان عاشقانه بسیار زیبا و غمگین ( حتما بخوانید )

http://radsms.com

دخترک شانزده ساله بود که برای اولین بار عاشق پسر شد.. پسر قدبلند بود، صدای بمی داشت و همیشه شاگرد اول کلاس بود. دختر خجالتی نبود اما نمی خواست احساسات خود را به پسر ابراز کند، از اینکه راز این عشق را در قلبش نگه می داشت و دورادور او را می دید احساس خوشبختی می کرد.
در آن روزها، حتی یک سلام به یکدیگر، دل دختر را گرم می کرد. او که ساختن ستاره های کاغذی را یاد گرفته بود هر روز روی کاغذ کوچکی یک جمله برای پسر می نوشت و کاغذ را به شکل ستاره ای زیبا تا می کرد و داخل یک بطری بزرگ می انداخت. دختر با دیدن پیکر برازنده پسر با خود می گفت پسری مثل او دختری با موهای بلند و چشمان درشت را دوست خواهد داشت.

ادامه در لینک زیر

 

دختر موهایی بسیار سیاه ولی کوتاه داشت و وقتی لبخند می زد، چشمانش به باریکی یک خط می شد.
در ۱۹ سالگی دختر وارد یک دانشگاه متوسط شد و پسر با نمره ممتاز به دانشگاهی بزرگ در پایتخت راه یافت. یک شب، هنگامی که همه دختران خوابگاه برای دوست پسرهای خود نامه می نوشتند یا تلفنی با آنها حرف می زدند، دختر در سکوت به شماره ای که از مدت ها پیش حفظ کرده بود نگاه می کرد. آن شب برای نخستین بار دلتنگی را به معنای واقعی حس کرد.
روزها می گذشت و او زندگی رنگارنگ دانشگاهی را بدون توجه پشت سر می گذاشت. به یاد نداشت چند بار دست های دوستی را که به سویش دراز می شد، رد کرده بود. در این چهار سال تنها در پی آن بود که برای فوق لیسانس در دانشگاهی که پسر درس می خواند، پذیرفته شود. در تمام این مدت دختر یک بار هم موهایش را کوتاه نکرد.
دختر بیست و دو ساله بود که به عنوان شاگرد اول وارد دانشگاه پسر شد. اما پسر در همان سال فارغ التحصیل شد و کاری در مدرسه دولتی پیدا کرد. زندگی دختر مثل گذشته ادامه داشت و بطری های روی قفسه اش به شش تا رسیده بود.
دختر در بیست و پنج سالگی از دانشگاه فارغ التحصیل شد و در شهر پسر کاری پیدا کرد. در تماس با دوستان دیگرش شنید که پسر شرکتی باز کرده و تجارت موفقی را آغاز کرده است. چند ماه بعد، دختر کارت دعوت مراسم ازدواج پسر را دریافت کرد. در مراسم عروسی، دختر به چهره شاد و خوشبخت عروس و داماد چشم دوخته بود و بدون آنکه شرابی بنوشد، مست شد.
زندگی ادامه داشت. دختر دیگر جوان نبود، در بیست و هفت سالگی با یکی از همکارانش ازدواج کرد. شب قبل از مراسم ازدواجش، مثل گذشته روی یک کاغذ کوچک نوشت: فردا ازدواج می کنم اما قلبم از آن توست… و کاغذ را به شکل ستاره ای زیبا تا کرد.

ده سال بعد، روزی دختر به طور اتفاقی شنید که شرکت پسر با مشکلات بزرگی مواجه شده و در حال ورشکستگی است. همسرش از او جدا شده و طلبکارانش هر روز او را آزار می دهند. دختر بسیار نگران شد و به جستجویش رفت.. شبی در باشگاهی، پسر را مست پیدا کرد. دختر حرف زیادی نزد، تنها کارت بانکی خود را که تمام پس اندازش در آن بود در دست پسر گذاشت. پسر دست دختر را محکم گرفت، اما دختر با لبخند دستش را رد کرد و گفت: مست هستید، مواظب خودتان باشید.
زن پنجاه و پنج ساله شد، از همسرش جدا شده بود و تنها زندگی می کرد. در این سالها پسر با پول های دختر تجارت خود را نجات داد. روزی دختر را پیدا کرد و خواست دو برابر آن پول و ۲۰ درصد سهام شرکت خود را به او بدهد اما دختر همه را رد کرد و پیش از آنکه پسر حرفی بزند گفت: دوست هستیم، مگر نه؟
پسر برای مدت طولانی به او نگاه کرد و در آخر لبخند زد.
چند ماه بعد، پسر دوباره ازدواج کرد، دختر نامه تبریک زیبایی برایش نوشت ولی به مراسم عروسی اش نرفت.
مدتی بعد دختر به شدت مریض شد، در آخرین روزهای زندگیش، هر روز در بیمارستان یک ستاره زیبا می ساخت. در آخرین لحظه، در میان دوستان و اعضای خانواده اش، پسر را بازشناخت و گفت: در قفسه خانه ام سی و شش بطری دارم، می توانید آن را برای من نگهدارید؟
پسر پذیرفت و دختر با لبخند آرامش جان سپرد.

مرد هفتاد و هفت ساله در حیاط خانه اش در حال استراحت بود که ناگهان نوه اش یک ستاره زیبا را در دستش گذاشت و پرسید: پدر بزرگ، نوشته های روی این ستاره چیست؟
مرد با دیدن ستاره باز شده و خواندن جمله رویش، مبهوت پرسید: این را از کجا پیدا کردی؟ کودک جواب داد: از بطری روی کتاب خانه پیدایش کردم.
پدربزرگ، رویش چه نوشته شده است؟
پدربزرگ، چرا گریه می کنید؟
کاغذ به زمین افتاد. رویش نوشته شده بود::

معنای خوشبختی این است که در دنیا کسی هست که بی اعتنا به نتیجه، دوستت دارد.

+ تاريخ 2011/7/13ساعت 4:25 بعد از ظهر نويسنده من! |

شب و هوس

در انتظار خوابم و صد افسوس

خوابم به چشم باز نميآيد

اندوهگين و غمزده مي گويم

شايد ز روی ناز نمي آيد

چون سايه گشته خواب و نمي افتد

در دامهای روشن چشمانم

می خواند آن نهفته نامعلوم

در ضربه هاي نبض پريشانم

مغروق اين جوانی معصوم

مغروق لحظه های فراموشی

مغروق اين سلام نوازشبار

در بوسه و نگاه و همآغوشی

مي خواهمش در اين شب تنهايی

با ديدگان گمشده در ديدار

با درد ‚ درد ساكت زيبايی

سرشار ‚ از تمامی خود سرشار

مي خواهمش كه بفشردم بر خويش

بر خويش بفشرد من شيدا را

بر هستيم به پيچد ‚ پيچد سخت

آن بازوان گرم و توانا را

در لا بلای گردن و موهايم

گردش كند نسيم نفسهايش

نوشد بنوشد كه بپيوندم

با رود تلخ خويش به دريايش

وحشي و داغ و پر عطش و لرزان

چون شعله هاي سركش بازيگر

در گيردم ‚ به همهمه ی در گيرد

خاكسترم بماند در بستر

در آسمان روشن چشمانش

بينم ستاره های تمنا را

در بوسه های پر شررش جويم

لذات آتشين هوسها را

می خواهمش دريغا ‚ می خواهم

می خواهمش به تيره به تنهايی

می خوانمش به گريه به بی تابی

می خوانمش به صبر ‚ شكيبايی

لب تشنه می دود نگهم هر دم

در حفره های شب ‚ شب بی پايان

او آن پرنده شايد می گريد

بر بام يك ستاره سرگردان

جنون

دل گمراه من چه خواهد کرد
با بهاری که می رسد از راه؟
ِیا نيازی که رنگ می گيرد
در تن شاخه های خشک و سياه

دل گمراه من چه خواهد کرد؟
با نسيمی که می تراود از آن
بوی عشق کبوتر وحشی
نفس عطرهای سرگردان

لب من از ترانه می سوزد
سينه ام عاشقانه می سوزد
پوستم می شکافد از هيجان
پيکرم از جوانه می سوزد

هر زمان موج می زنم در خويش
می روم، می روم به جائی دور
بوتهء گر گرفتهء خورشيد
سر راهم نشسته در تب نور

من ز شرم شکوفه لبريزم
يار من کيست ، ای بهار سپيد؟
گر نبوسد در اين بهار مرا
يار من نيست، ای بهار سپيد

دشت بی تاب شبنم آلوده
چه کسی را بخويش می خواند؟
سبزه ها، لحظه ای خموش، خموش
آنکه يار منست می داند!

آسمان می دود ز خويش برون
ديگر او در جهان نمی گنجد
آه، گوئی که اینهمه «آبی»
در دل آسمان نمی گنجد

در بهار او ز ياد خواهد برد
سردی و ظلمت زمستان را
می نهد روی گيسوانم باز
تاج گلپونه های سوزان را

ای بهار، ای بهار افسونگر
من سراپا خيال او شده ام
در جنون تو رفته ام از خويش
شعر و فرياد و آرزو شده ام

می خزم همچو مار تبداری
بر علفهای خيس تازهء سرد
آه با اين خروش و اين طغيان
دل گمراه من چه خواهد کرد؟

 

+ تاريخ 2011/7/13ساعت 2:32 بعد از ظهر نويسنده من! |

با سلام و درود فراوان!

چه خبر؟!

از تابستونتون لذت میبرین؟! البته اگه بشه اسمشو این گذشت! من که اصلا شما هارو نمیدونم!

جدی جدی دارم از دست میرم ها! یکی بیاد به دادم برسه!

برین یه چن تا آهنگ دانلود کنین به منم میل کنین! من که اینترنتم مثه شما ها ای دی اس ال نیس که! شما ها با کلاسید! رومینا هم نتش درست شد! مبارکش باشه! (رومینا برو حال کن که تو ووبم اسمتو آوردم! ببینم از شوهرات سپهر و سهیل چه خبر؟ منم ازدواج کردم! با منوآ- شیبک - شراگیم-سهیل - ایان ببین تو شوهرای منو دزدیدی! سپهر و سهیل! بی خاصیت! البته دلت جیز! ایان آمریکاییه! یه آمریکاییه دیگه هم دارم! کریس پاین! یعنی عاشقشم! راستی امروز که داشتم باهات حرف میزدم شارژم تموم شد ! بیبین .... چی میخواستم بگم؟! یادم رفت آخه میدونی این آهنگه داره تو گوشم وق وق میکنه!)

 

آها اسمه آهنگایی که لطف میکنین واسم دانلود می کنین :

Pitbull feat ne-yo , afrojack and nayer => give me everything

Adele => rolling in the deep

Dev => bass down   

Justin bieber feat chris brown => right net 2 you

Eminem => space bound

Black eyed peas => the beginning (album)

Rihanna => loud (album)

همین دیگه فقط زحمتشو بکشید میل کنید به

Leaveme3@yahoo.com

خواستین ادم کنین چت کنیم! دیگه عرضی نیس!

خب کاری ندارین حتما دیگه!

So bye bye!

راستی کدوم کشوره که تو حرف زدن خیلی از ژ استفاده میکنه؟!

کتابه خشت اول نوشته ی فریده شجاعی رو حتما بخونین ! یکم یاده بدبختیهای مردم بیفتین!

دیگه واقعا بای!

+ تاريخ 2011/7/12ساعت 8:35 بعد از ظهر نويسنده من! |

به به! سلام! دوباره تشریف آوردین؟! وبه الناز رو برین تو لینک هام ببینی! ببینین چه قد نظر داره! بعد من هیچی هیچی هیچی! خیلی وضعم خرابه! رو میزه کاره وبم یه لایه دو سه سانتی خاک نشسته ! البته منظورم اینه که هیش کی نمیاد یه دستی به سر و روی وبم بکشه! خب هم من گناه دارم هم وبم! چرا این قد شما ها سنگدلین؟!(( دل من که از سنگ نیس از شیشه نیس بشکنه خون میاد!)) گذاشتمش تو این ماسماسکا (گیومه) نگین سرقت ادبی کردم! خب چه خبر؟! جدی جدی خیلی حوصلم سر رفته! الان قبل از این که بشینم تایپ کنم داشتم انیمشنه نومئو و جولیت رو نگاه میکردم خیلی باحال بود ولی دقت کنین که رومئو و جولیت نیست! جولیت منظورم همون رولیت با این تفاوت که بالای ر سه تا نقطه داره هست! اون حرفو که یه ر هست با سه تا نقطه بالاش رو ندارم که بزنم! خودتون میدونین که چیه دیگه! البته امیدوارم سوادتون به اون جاها قد بده! دی: خب فعلا به شدت حوصلم سر رفته و واقعا نمیدونم چکار کم! هر وقت به مامانم میگم میگه زیرشو خاموش کن که سر نره! لطف دارن ایشون! چهتابستونی! اگه من رئیس آموزش و پرورش بودم تعطیلات تابستونو غدقن (دیکته؟!) میکردم! والا! همینو  بگو! ولی خدایش خیلی میترسم! میزنن میکشنم! حالا این حرفا رو بیخیال!

پ.ن: هی! ژ رو یافتم!

چی بگم؟! دیگه؟! هان؟! واقعا وبلاگ نویسی کار بیهوده و بی ثمریه! واسه چی من اینکارارو انجام میدم؟! اینم بم که من فقط و فقط تو تابستون تو وبم مینویسم! من مثه شما ها ای که تو طول مدرسه میشینین تو وبتون مینویسین نیستم! ولی قصد دارم وبمو نگه دارم! خب حالا این چیزا مهم نیس!

8دیق دیگه مونده! حالا نمیگم واسه چی چون مهم نیس!

چه خبره؟! چرا هیچ کدوم از دوستانه گرامی به اس ام اس هام جواب نمیدن؟! میدونم که همتون وب دارین اگه ومدین این جا و این پستو دیدین یلدتون باشه که خیلی بی معرفتین! گرفتین؟!

خب من الان برم نهار بخورم بعدا میام ادامه میدم!

خب پس فعلا!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

خب خوردم!

سلام دوباره!

چی میگفتیم؟! بزار یه دیقه برم بالا ببینم چی داشتم میگفتم!

امممممممم..........مممممممممم!

آهان! من طبقه معمول داشتم غر میزدم! آره دیگه کاری جز این ندارم!

الان هم با اجازتون میرم!

بای بای!

 

یه نکته ای! الان شبه ولی من اینو ظهر تایپ کردم پس به دل نگیرین!

+ تاريخ 2011/7/11ساعت 8:42 بعد از ظهر نويسنده من! |

دیروز هر کاری که کردم به اینترنت نتونستم وصل شم خب پست دیروز رو امروز میزارم! حالا مشکلی نیست! البته امیدوارم!

خب دیگه چی بگم! آها تصمیمم رو گرفتم که دبیرستان به جای تیزهوشان خودمون برم ابوریحان! واسه کنکور ! میدونی که... من دور اندیش! خب میخوام برم تجربی به جای ریاضی! به این نتیجه رسیدم نه ریاضیو دوست دارم و نه میکشم! یعنی توانایی خوندنش رو ندارم! علاوه بر اون عاشق پزشکیم! تو ریاضی به شدت از فیزیکش میترسم! حسابان و دیفرانسیل و شیمیو دوست دارما ولی فیزیک خب به هر حال تو تجربی هم داریم ولی نه در اون حد! الان بین این موندم که اولویتم رو اول دندون پزشکی انتخاب کنم بعد پزشکی یا اول پزشکی بعد دندون! نمیدونم! پزشکیو بیشتر دوست دارمولی تا بخوام تخصصم رو بگیرم موهام سفید شده دیگه! حدود 35 سالگی! ولی اگه بخوام دندون بخونم هم زودتر تموم میشه و هم زودتر به پول میرسی! خب آدم باید آینده نگر باشه که من هستم! واقعا من خیلی خلم که به اون موقع ها فکر میکنم! ولی جدا من از حالا استرس دارم برسم به ÷یش دانشگاهی دیگه باید جسدمو ببرن سردخونه البته خدا نکنه! من از برادرم بیشتر استرس داشتم موقع کنکورش البته اون خییییییییییییییییییییییییلی سرخوشه! وای خدا! میگم بیخیال این حرفا ها؟! جدا چد وقت دیگه یا میبرنم منتال هوس یا میفتم میمیرم! به چه چیزایی فک میکنما! خدایا نجاتم بده!

خطاب به سبا: سبا جدا کتابم خیییییلی توپ شد! مثه ماله مهگل نشد که 50 صفحه بیشتر نیس مال کودکانه 1 تا 3 ساله! و 2 سال هم روش زحمت(!) کشیده خیرسرش! ماله من بالا 18 ساله ! بد آموزی هم داره! از من بعیده! دارم جلد دومش رو مینویسم! یه چیزی در سطح کتابای ماندا معینی (مودب پور) !

منه بیکار نشستم کتاب میزبان ( عشقم!) رو واسه بار 6ام خوندم! دیروز ه سپیده دم رو خوندم واسه بار 5 ام! جدا مث که قراره رکورد خل و چل ترین آدم دنیا رو ثبت کنم! خب چیکار کنم ؟! بیکارم دیگه! دیگه همه دلشون واسم میسوزه همه میگن آخی عزیزم! هی ترحمتونو نخواستم! کمرم درد میکنه! دیگه جدی جدی نمیدونم چی بگم! می÷ردازیم به کار ها ی امروزم : صب از خواب ÷اشدم با قار و قوره شکمم مواجه شدم حساب کردم که 15 ساعت بود که هیچی نخورده بودم! هیچ کس هم خونه نبود که یه چیز بده من بخورم که1 خودم دست به کار شدم البته منظورم از صبح ساعت 1 و نیمه ها! خب دست به کار شدم و واسه خودم یه نهار درب و داغون درست کردم! سیب زمینی سرخ کرده! میشه گفت نیم سوخته شد! داشتم تلویزیون نگاه میکردم که یهو بوی سو ختنی به مشامم رسید! بوی سیب زمینی سوخته و دستمال آشپز خونه سوخته! دستماله رو مث که گذاشته بودم کنار شعله گاز! خلاصه ریدم به تمام معنا! روغن هم خیلی زیاد ریخته بودم خلاصه گند خورد به گاز! سریع قبل از اینکه کسی بیاد خونه گند کاریام رو ماس مالی کردم دستماله رو انداختم دور و گاز و کف آشپزخونه رو هم شستم! اومدم مثلا نهارمو بخورم که یخ یخ شده بود خلاصه خوردمش که مامانم و داداشم اومدن و پیتزا خریده بودن! من... منه بیچاره کلی کار کردم آخر سیب زمینی سوخته یخ کرده خوردم ! هر کاری کردم نتونستم یه برش پیتزا رو جا بدم ! جا نشد دیگه! اشکال نداره! بعدش نشستم مشق های زبانم رو بنویسم تو طول مشق نوشتن کلی معلمم رو نفرین کردم! این معلمه زوم کرده رو من ! خم میشم میگه داری چیکار میکنی؟! صاف میشم میگه دااری چیکار میکنی؟! جلسه اول یه حالی ازش گرفتم خودم حض کرده بودم! یه سخنرانی حماسی ای کردم که کف کرد! تمام بچه هام داشتن همکاری میکردن! واقعا عاشق بچه هامونم! خلاصه این معلمه دیگه جرعت(با همزه! همزه ندارم) نمیکنه از من سوال بپرسه! جلسه اول تمام وقته کلاسشو گرفته بودم! یه کلماتی استفاده کردم که خودم کف کرده بودم گفتم اینا از کجا اومده؟! خب همون جلسه اول خودمو نشون دارم که تاپ شدن رو شاخشه! خلاصه معلمم رو کلی نفرین کرد ه انقد کار میده بکنیم! بعدش رفتم کلاس زبان که بیسی بد گذشت! آی این معلمه زر زد آی زر زد! وای خدا ! چه بی ادب شدما!

همین دیگه برگشتم خونه نشستم فیل دیدم! یه عاله غر زدم بعد گرفتم خوابیدم! آهان شام هم خوردم!

همین!

کاری باری؟!

بای بای!

+ تاريخ 2011/7/10ساعت 11:8 قبل از ظهر نويسنده من! |

سلام!

چه تابستونه درب و داغونی! همش دارم حمالی میکنم! کتاب های سیاوش رو قیمت هاشونو درآ<ردم به یکی از فامیلامون فروختم قیمتشون بدک نشد ولی چیزی به من نرسید! یه کار هم میکنیم هیچی به خودمون نمیرسه!  تومن407850 شد! ولی دریغ از یه صد تومن!

حالا ایناش مهم نیس! الان سیاوش رفته پیش شاگردش! هه! یه الف بچه شده معلم! فیزیک شیمی عربی دیفرانسیل! حالا اینو بیخیال! این وبلاگه من شده شرح حاله برادر گرامی! آخه خبری چیزی ندارم! آها سیاوش میخواد منو بزاره تنیس! خوبه بدک نیس! بالاخره یه تکونی میخواد به خودش بده!

دیگه چه خبر؟! امممممممممممممممممم.......! آها الان دارم آهنگ گوش میدم! صداش این قد بلنده که یه سه چار باری واحد بقلی اومد گیر داد! تو این تابستونه درب و داغون همش پای تلویزیونم !

اینا برنامه های منن! بیکارما! Viva polska /4/PMC/ tv persia 1 /gem music

خب دیگه چی؟! هیچ خبری از هیچ کس ندارم! فقط دیروز داشتم با صبا اس ام اس بازی میکردم! جدیدا هیش کی به اس ام اس هام جواب نمیده! از دست این آرمینا و نگین هم خیلی دارم حرص میخورم! روزی 6-7 تا اس ام اس به هر کدومشون میدم ولی دریغ از یه جواب!

از وقتی ساکی (مدیر قدیمی مدرسمون) رفته خیلی مدرسمون بی برنامه شده! خییییییییییییییییییلی! نه بهمون گفتن که کی بیایم واسه مانتو نه واسه سرویس! نه واسه ثبت نام نه هیچی هی!

باورم نمیشه که من الان ارشد مدرسم! آخی! اصن بهم نمیادا! خدا کنه حداقل اولای خوبی داشته باشیم از دوما که چندان لطفی عاید حالمون نشده!

به قول آرمینا ما آخرین نسله ساکی هستسم که هویدا منتظره انقراضمونه! حالا جدی من دارم خیییییییییییییییییییلی چرت و پرت میگم! کمرم خیییییییییییییییلی درد میکنه! انقدر کار کردم چقد خونه به اون بزرگی رو سابیدم! والا کلفت استخدام میکردیم کمتر از من کار میکرد! وای چقدر گرمه! مثله این که کولره پکیده! خب بیچاره 24 ساعته روشنه! گناه داره! صبح ساعت 5 صبح از گرما از خواب بیدار شدم یه نیم ساعت رفتم تو تراس هوا بخورم! 45 درجس هوا دیگه؟!

دیروز رفتم کوه با یه مشت پیر پاتال اصلا خوش نگذشت! خوابم هم میومد! رفتیم بالا تا داداشم و دوستاش رو دیدم که داشتن جوجه کباب میکردن! من هم از فرصت استفاده کردم و به اونا پیوستم! واقعا از اون به بعدش خییییییییییلی خوش گذشت! شانس آوردم خودمو نجات دادم! دوستاش آدمای باحالی بودنا! با یکیشون کلی بازی کردم! پسره پاک خل بود! اول حکه رفتم بهشون سلام کردم منوآ (اسم همون پسره ! ارمنیه!) گفت که یه دختر با جنبه پیدا نمیشه روش آب بریزم ؟! جدی جدی پیش خودش چه فکری میکرد که سه سوت رفیق شد؟! منم بهش گفتم تو رو خدا تعارف نکن! اونم روم آب ریخت! خدایی یخ بستم! منم هلش دادم تو رودخونه هه! خیلی حال داد! ولی خوشگل بودا! خوشم اومد ازش! بقیشون هم که عین ماس نشسته بودن کبابارو باد میزدن و به ما می خندیدن! بر گشتن هم با بابام بر نگشتم با داداشم بر گشتم شیش بعد از ظهر! بابام اینا که 12 رفتن!

خب دیگه حرفی نیس!

پس فعلا بای !

بدروووووووووود!

+چرا وصل نمیشه به اینترنت؟! دایال آپ هم مکافاتیه!

+ تاريخ 2011/7/10ساعت 11:7 قبل از ظهر نويسنده من! |

داستان کوتاه توهمی جالب ! | www.birdana.com

این داستان رو دوستم برام تعریف کرده و قسم می‌خورد که واقعیه:دوستم تعریف می‌کرد که یک شب موقع برگشتن از ده پدری تو شمال طرف اردبیل، جای این که از جاده اصلی بیاد، یاد باباش افتاده که می گفت؛ جاده قدیمی با صفا تره و از وسط جنگل رد میشه!

این‌طوری تعریف می‌کنه: من احمق حرف بابام رو باور کردم و پیچیدم تو خاکی، ٢٠ کیلومتر از جاده دور شده بودم که یهو ماشینم خاموش شد و هر کاری کردم روشن نمیشد.

وسط جنگل، داره شب میشه، نم بارون هم گرفت. اومدم بیرون یکمی با موتور ور رفتم دیدم نه می‌بینم، نه از موتور ماشین سر در می‌ارم!

راه افتادم تو دل جنگل، راست جاده خاکی رو گرفتم و مسیرم رو ادامه دادم. دیگه بارون حسابی تند شده بود.

با یه صدایی برگشتم، دیدم یه ماشین خیلی آرام و بی‌صدا بغل دستم وایساد. من هم بی‌معطلی پریدم توش.

این قدر خیس شده بودم که به فکر این که توی ماشینو نیگا کنم هم نبودم. وقتی روی صندلی عقب جا گرفتم، سرم رو آوردم بالا واسه تشکر، دیدم هیشکی پشت فرمون و صندلی جلو نیست!!!

خیلی ترسیدم. داشتم به خودم می‌اومدم که ماشین یهو همون طور بی‌صداراه افتاد.

هنوز خودم رو جفت و جور نکرده بودم که تو یه نور رعد و برق دیدم یه پیچ جلومونه!

تمام تنم یخ کرده بود. نمی‌تونستم حتی جیغ بکشم. ماشین هم همین طور داشت می‌رفت طرف دره.

تو لحظه‌های آخر خودم رو به خدا این قدر نزدیک دیدم که بابا بزرگ خدا بیامرزم اومد جلو چشمم.

تو لحظه‌های آخر، یه دست از بیرون پنجره، اومد تو و فرمون رو چرخوند به سمت جاده.

نفهمیدم چه مدت گذشت تا به خودم اومدم. ولی هر دفعه که ماشین به سمت دره یا کوه می‌رفت، یه دست می‌اومد و فرمون رو می‌پیچوند.

از دور یه نوری رو دیدم و حتی یک ثانیه هم تردید به خودم راه ندادم. در رو باز کردم و خودم رو انداختم بیرون. این قدر تند می‌دویدم که هوا کم آورده بودم.

دویدم به سمت آبادی که نور ازش می‌اومد. رفتم توی قهوه خونه و ولو شدم رو زمین، بعد از این که به هوش اومدم جریان رو تعریف کردم.

وقتی تموم شد، تا چند ثانیه همه ساکت بودند، یهو در قهوه خونه باز شد و دو نفر خیس اومدن تو، یکیشون داد زد: ممد نیگا! این همون احمقیه که وقتی ما داشتیم ماشینو هل می‎دادیم سوار ماشین ما شده بود !!

+ تاريخ 2011/7/7ساعت 3:38 بعد از ظهر نويسنده من! |

برو ...

آن شب شب نحسی بود ...

با او تماس گرفت : چرا ؟ مگه من چی کار کردم ؟

دختر در جوابش : تو ... نه عزیزم تو خیلی پاکی ... ولی من ... تو لیاقتت بیشتر از منه ...

گفت : این حرفا چیه ؟ تو می دونی یا من ؟ من دوست دارم ... به خدا بدون تو می میرم ...

دختر گفت : این از اون دروغا بودا ... ولم کن ... ازت خسته شدم ... تو زیادی عاشقی ...

پسر : مگه بده آدم عاشق باشه ... ؟

دختر : آره واسه من بده ... عشق دروغه ...

پسر : نه به خدا من عاشقتم ...

دختر : ولم کن حوصلتو ندارم ...

پسر آهی کشید و گفت نه تو رو خدا نمی خوام از دستت بدم ...

صدای قطع شدن مکالمه آمد ...


تازه به خانه رسیده بود ... وارد اتاقش شد و با دیدن عکس او در پشت زمینه ی کامپیوترش ، اشکش جاری شد ...

آهنگ مورد علاقه ی او را گذاشت تا پخش شود ...

به اواسط آهنگ رسیده بود که بغضش ترکید ...

بود و نبودم ... همه وجودم ... آروم جونم ... واست می خونم ... دل نگرونم اگه نباشی بدون چشمات مگه میتونم ؟

گرمی دستات ... برق اون نگاه ... یادم نمیره طعم بوسه هات ... کاشکی بدونی اگه نباشی ... می شکنه قلبم بی تو و صدات ...

و می گریست ...

بدون شام خوردن به رختخواب رفت ... و با فکر او به خواب ...

ساعت 3:12 بامداد بود ... از جا پرید ... خواب او را دیده بود ...

بلند شد و روی تختش نشست ... به بی معنی بودن زندگی بدون او پی برده بود ...

نمی خواست دیگر با هیچ کسی باشد ... پیامکی ارسال کرد :

" الان که این پیامک رو می خونی جسمم با تو غریبه شده ولی بدون روحم همیشه دوست داره ، دیدار به روز بیداری بدن ها ... دوستت دارم ... بای "


به بیرون از اتاقش رفت ... داخل آشپز خانه شد ...

پنجره ی آشپز خانه به اندازه ی او بزرگ بود ...

داخل کوچه را نگاهی کرد ...

سکوت در کوچه ی ساختمانشان فریاد می کشید ...

پنجره را باز کرد ...






با باز شدن پنجره ، شب به داخل خانه نفوذ کرد ...

پاهایش را از پنجره بیرون گذاشت ... و بدنش هنوز لب پنجره بود ...

و وداع کرد ...

صدایی سرد از کوچه آمد ... ساعت 3:34 دقیقه بامداد بود ... جسمی به پایین افتاده بود ...

نخواست مزاحم کسی بشود برای همین نیمه شب را انتخاب کرد ...

و روحش به آرامش ابدی رسید و جسمش نسیب خاک شد ... همانطور که از خاک آمده بود ...


صبح مادرش قبل از اینکه به آشپز خانه برسد داخل اتاق پسر شد ...

پسر را نیافت ...




ولی گوشی او را در حال زنگ خوردن دید ...

تماس هایی پشت سر هم و بی وقفه از یک دختر ...

و ده ها پیام یکسان در گوشی دید که تازه از طرف دختر ارسال شده بودند :

" نه تورو خدا نه ... نمی خوام دیگه ازت جدا باشم .... فکر کن حرفای دیشبم فقط یه شوخی بود ...

تورو خدا ازم جدا نشو .... بخدا منم دوستت دارم "

زمان ارسال پیام ساعت 3:35 دقیقه ی بامداد بود ...





و مادر ... وارد آشپز خانه شد ... طبق عادت از پنجره به پایین نگاهی کرد ....
+ تاريخ 2011/7/7ساعت 3:25 بعد از ظهر نويسنده من! |

تو باش ، نه به این خاطر که در این دنیای بزرگ تنها نباشم

تو باش ، تا در دنیای بزرگ تنهاییم ، تنها ترین باشی . . .

.

.

.

جدیدترین درمان افسردگی:

هر ۶ ساعت یکیشو بذار گوشه لپت !

:-* :-* :-* :-*

پیامی میزنم اینک برایت / به جبران پیام های زیادت

از آن بابت پیامی می فرستم / بدانی بنده هم هستم بیادت !

عاشقی را از قلیان بیاموز که در سرش آتشی

و در دامنش اشکی و در سـیـنـه اش آهی است . . .

خدایا ! آهی هستم که عاشق یک لبخند شده‌ام

چه کنم ؟

آمدی ، شاعر شدم

رفتی ، فیلسوف . . .

لحظه های خسته ام را بی نگاهت رنگ نیست / در فضای سینه ام جز یاد تو آهنگ نیست . . .

تبسم تو تجسم تمام خوبی هاست

به تبسمت سوگند ، که شاد بودنت آرزوی ماست . . .

آمدی از اشتباه اینجا به راه دیگری / باز شادم کن شبی با اشتباه دیگری . . .

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی / آخر ای ماه تو هم درد من مسکینی

تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من / سر راحت ننهادی به سر بالینی . . .

عاشق شدم و محرم این کار ندارم / فریاد که غم دارم و غمخوار ندارم

بسیار شدم عاشق از این پیش / آن صبر که هر بار بود این بار ندارم . . .

چو شب به راه تو ماندم که ماه من باشی / چراغ خلوت این عاشق کهن باشی . . .

گفتی مرا از خویش می ترسانی ای یار / وقتی به دریا ها مرا می خوانی ای یار

ترسان من ! گفتم که بگذار این چه و چون / چندم از این تردید می ترسانی ای یار . . .

عشق رازی ست که خورشید به بارانش گفت / نیز رمزی ست که شقایق به گلستانش گفت

ای که ایمان به کسی داری و چیزی بی شک / عشق بود آنچه دلت با همه ایمانش گفت . . .

ما چون دو دریچه روبروی هم / آگاه ز هر بگو مگوی هم

هر روز سلام و پرسش و خنده / هر روز قراره روز آینده

اکنون دل من شکسته و خسته ست / زیرا یکی از دریچه ها بسته ست . . .

(رضا صادقی)

مرا آن دل که بر دریا زنم نیست / ز پا این بند خونین برکنم نیست

امید آن که جان خسته ام را / به آن نادیده ساحل افکنم نیست . . .

دیدن تو عشق منه / نگاه تو عمر منه

لبخند تو گنج منه / ندیدنت رنج منه . . .

دیدن دوباره ی تو واسه من آغازه / اوج شادی پرنده ، لحظه ی پروازه . . .

+ تاريخ 2011/7/7ساعت 3:24 بعد از ظهر نويسنده من! |

قصه ی پسری که عاشق
دستهامان در یکدگر بود قلبهامان نزدیک وهمسایه در هوای خوب تابستان عشقمان میزد جوانه تمام رویای من فکر و خیالت بود قصه از اینجا شروع شد : پسر و دختری بودن که از بچگی با هم بزرگ شده بودن با هم بازی میکردن دوچرخه سواری میکردن بعضی وقتا هم پسر میرفت خونه ی دختر و کلآ با هم بودن پسر دلش نمیخواست میهمانی بره چون ممکن بود یکی دو روز بهترین دوستشو نبینه البته نمی دونست این حس چیه ولی خوب میدونست که اگه دوستشو نبینه یه حس بدی داره ولی نمیتونست حسشو تشخیص بده آخه 7 _ 8 سال بیشتر نداشت میگذشتند روزهای خوب عشق ما به سان روزهای گرم تابستان تا رسید فصل سرد خزان و تک تک این غنچه های نوشکفته خشک و سرد همچون برگ های درختان تنومند ریختند در پای ساقه اما درختان تنومند ساقه هاشان هست پر استقامت باز میسازند برگ و جوانه ناگهان در روزی از روزهای سرد پاییز کآسمان بود از غم و غصه لبریز چشمهایش بود بغض آلود و وحشتناک و طغیانگر که حتی خورشید هم میخروشید از توهم ترس دست های کوچکت ناگهان از دست های من جدا شد آسمان با آن همه غصه ناگهان بغضش ترکید و تو را برد آن طرف آن طرفتر دور دورتر من تمام عشق خود را نیرو کردم تا تو را از آسمان سرد و وحشتناک باز پس گیرم اما چه سود آسمان غمناک و وحشتناک برگ های غنچه ی کوچک عشق ما را با دست های سرد خود می برد بزرگ و بزرگتر میشدند پسر خجالتی بود خجالت میکشید توی کوچه با دختر حرف بزنه و البته خجالت میکشید بره خونشون و دختر هم نمیامد خونشون به همین خاطر رابطشون کم شده بود ولی عشقه پسر همچنان گرم و آتشین بود مثل اول هرچند 13 یا 14 سال بیشتر نداشت اما معنی احساسشو خوب میفهمید و میفهمید که این یه دوست داشتن معمولی نیست و کم کم داشت معنی عشقو میفهمید تا اینکه یه خبر قلبشو از جا کند مامانو باباش گفتن میخوایم از اینجا بریم داشت دیونه میشد باید چی کار میکرد ؟ کاری نمیتونست بکنه رفتن از اون محل ولی چون خونهی مامان بزرگاشون اونجا بود گاهی میامد خونه ی مامان بزرگش میدیدش این براش کافی نبود یه بار تصمیم گرفت حرفشو بزنه به مامانش گفت میخوام برم خونه ی مامان بزرگ در اصل میخواست بره حرف دلشو به دختر بزنه رفت خونه ی مامان بزرگش نشست جلوی در اما هرچی صبر کرد دختر بیرون نیومد 1 روز 2 روز 3 روز نیومد که نیومد از دوستاش پرسید دختر چرا بیرون نمیاد دوستاش گفتن از اینجا رفته بازم قلبش شکست چرا باید این همه زجر میکشید تا گذشت........ تا گذشت این فصل بی احساس و آن آسمان سرد و غمناک و وحشتناک باز هم آمد فصل خوب تابستان چه کسی می گوید پادشاه فصل هاست پاییز پاییز از غم و غصه هست لبریز پادشاه فصل هاست فصل تابستان فصلی که هست از خنده و عشق و عاشقی لبریز باز هم از راه رسید فصل تابستان پسر و دختر یه نسبت فامیلی دوری باهم داشتن و این باعث امیدوار موندن پسر بود تا اینکه بعد از 2 _ 3 سال نوبت ازدواج فامیل مشترکشون شد قرار ازدواج 18 شهریور بود پسر از اول تابستون برای اولین بار میخواست که تابستون زود تموم بشه پیش خودش فکر میکر که یک تابستون در مقابل رسیدن به معشوقش چه ارزشی میتونه داشته ؟ روزای گرم تیر و مرداد میامدن و میرفتن تا اینکه شهریور رسید شمارش معکوس شروع شد 18 17 16 ..... پسر رفت لباس خرید بهترین لباسی که فکر میکرد حتی یک کراوات هم خرید که دیگه چیزی کم نداشته باشه 18 شهریور رسید صبحش پسر رفت آرایشگاه آقای آرایشگر دوست دوستش بود به شوخی بهش گفت چه خبره اینطوری میخوای کجا بری پسر چیزی روی لباش نیاورد ولی توی دلش گفت میخوام عشقمو ببینم انقدر هیجان داشت که دستاش به لرزش افتاده بودن کارش اونجا تموم شده بود برگشت خونه دیگه باید کم کم حاضر می شدن و به سمت محل عروسی در حرکت میکردن وقتی رسیدن پسر انقدر هیجان داشت که فکر میکرد هر لحظه ممکنه سکته بکنه همه رفتن داخل جز پسر چون منتظر دختر بود تقریبا 1 _ 2 ساعت منتظر بود تا اینکه ماشینشون رو دید واقعا داشت سکته میکرد داشت خفه میشد گره کراواتشو یه کم شل کرد تا بتونه راحت تر نفس بکشه دختر با مامان و بابا و برادرش اومدن تو ناگهان دیدیم تو را دیدی مرا دیدمت اما ندیدی عشق گرمم را تو فراموش کرده ای فصل زمستان فصل تابستان خزان را تو فراموش کرده ای آن آسمان سرد و غمناک و وحشتناک را تو فراموش کرده ای آن زجه های بی غروبم را تو فراموش کرده ای آن برگ های غنچه ی عشق کوچک را که در فصل خزان برگ هایش همچو برگهای درختان تنومند شدند پرپر یک سلام این بود حرف های ما بعد از فصل خزان و آسمان سرد و غمناک باز هم رفتی باز رفتی و باز هم سر آمد عمر تابستان باز شد فصل خزان پسر خیلی سعی کرد ولی فقط تونست یه سلام بکنه بازم نتونست حرفه دلشو بزنه حتی نتونست یه حرف معمولی بزنه چون ترس توی وجودش رخنه کرده بود ترس از اینکه با یه کابوسه ترسناک از رویای قشنگه با اون بودن بیدار بشه با خودش فکر میکرد که من دوسش دارم ولی اگر اون دوسم نداشته باشه چی ؟ 4 یا 5 سال بود از عشقش دور بود ولی قلبش با اون و به یاد اون میزد تصمیمشو گرفته بود باید هر طور بود خودشو از مرگ شمع وار نجات میداد وقتی صورت زیبای دختر رو میدید قلبش ذوب میشد اون شب 3 _ 4 بار بیشتر دخترو ندید و هر بار فقط چند ثانیه ولی هر بار که میدیدش دلش میخواست با تمام وجود بقلش کنه و بهش بگه که چقدر دوسش داره و چطوری عاشقشه ولی بازم نتونست عروسی هم تموم شد و البته بدون نتیجه ولی بعد عروسی همه از دختر تعریف میکردن و پسر به خودش افتخار میکرد که عاشق چنین دختری هست (بقیه تو ادامه مطلب!)

ادامه مطلب
+ تاريخ 2011/7/6ساعت 5:47 بعد از ظهر نويسنده من! |

+ تاريخ 2011/7/6ساعت 5:29 بعد از ظهر نويسنده من! |

زندگی

آه ای زندگی منم که هنوز
با همه پوچی از تو لبریزم
نه به فکرم که رشته پاره کنم
نه بر آنم که از تو بگریزم

همه ذرات جسم خاکی من
از تو، ای شعر گرم، در سوزند
آسمانهای صاف را مانند
که لبالب ز بادهء روزند

با هزاران جوانه می خواند
بوتهء نسترن سرود ترا
هر نسیمی که می وزد در باغ
می رساند به او درود ترا

من ترا در تو جستجو کردم
نه در آن خوابهای رویایی
در دو دست تو سخت کاویدم
پر شدم، پر شدم، ز زیبائی

پر شدم از ترانه های سیاه
پر شدم از ترانه های سپید
از هزاران شراره های نیاز
از هزاران جرقه های امید

حیف از آن روزها که من با خشم
به تو چون دشمنی نظر کردم
پوچ پنداشتم فریب ترا
ز تو ماندم، ترا هدر کردم

غافل از آن که تو بجائی و من
همچو آبی روان که در گذرم
گمشده در غبار شوم زوال
ره تاریک مرگ می سپرم

آه، ای زندگی من آینه ام
از تو چشمم پر از نگاه شود
ورنه گر مرگ من بنگرد در من
روی آئینه ام سیاه شود

عاشقم، عاشق ستارهء صبح
عاشق ابرهای سرگردان
عاشق روزهای بارانی
عاشق هر چه نام تست بر آن

می مکم با وجود تشنهء خویش
خون سوزان لحظه های ترا
آنچنان از تو کام می گیرم
تا بخشم آورم خدای ترا!

+ تاريخ 2011/7/6ساعت 5:25 بعد از ظهر نويسنده من! |

آهان!

سلام

من واقعا نمیدونم چی بگم !

امروز کلاس زبانم شروع میشه! اه!

اصن حال و حوصله هیچ کاری ندارم!

دیروز جلد اول کتابمو نوشتم! این قدر توپ شد که خدا میدونه! عاشقشم! نمیدونستم از این استعدادا دارم! البته کتابه به سن و سالم نمیخوره! با این حال خیلی توپه!

دیروز رفتم کلید کنکور و سوالاشو واسه داداشم در آوردم! داداشم یه کمی دپرس شد! حالا من چه گناهی کردم که سر من داد میزنه ؟! آخی روان پریشه بیچاره! من نمیدونم چرا همه فک میکنن سیاوش علامه دهره!

بابا نظر بدین!

حداقل بگین من چه غلطی بکنم این جا!

من دلم نمی خواد شعر و از این چیزا بنویسم خزه! حالا مهم نیس

پس بای!

+ تاريخ 2011/7/3ساعت 1:20 بعد از ظهر نويسنده من! |

من حال ندارم بشینم پای کامپیوتر !

اه !

میگم واقعا چه وبه خزی دارما!

واقعا اصن حال و حوصله ندارم! میگردم دنبال چن تا شعر!

بیخیال نوشتن!

شاید دوباره این یکی وبم رو هم حذف کردما!

چن دیقه دیگه!

الان میخوام برم جایی!

فعلا بای

+ تاريخ 2011/7/1ساعت 3:7 بعد از ظهر نويسنده من! |

خب بعد سالیان دراز اومدم دوباره

فردا کنکوره

یه ابر غول

آخیش دیگه ازب فردا به بعد همش پای کامپیوترم!

خب واقعا نمیدونم چی بنویسم

اصولا وبلاگ نویسی کار مزخرفیه

حال تایپ ندارم انگشتام سر شده

خب اگه کاری ندارین فعلا بای!

 

+ تاريخ 2011/6/29ساعت 5:53 بعد از ظهر نويسنده من! |

خب این اولین پست منه و یه شروعه خب تو تابستون آدم بیکاره دیگه و آدمای علاف هی تپ تپ وب میزنن! خب حالا مهم نیس من قبلش یه وب دیگه داشتم و یه سال بود که بو گندش داشت خفم میکرد بیچاره کپک زده بود!

الان مادر گرامی خونه نیستن و منم از فرصت استفاده کردم و پریدم پای کامپوتر اه دایال آپ هم خیلی مزخرفه هی قط میشه جدرم در اومد والا!

خب لطفا همکاری کنین و بهم پیشناهاد بدین که چه کوفتی رو بچپونم این تو خیلی ممنونم !

خسته شم میشه گف یه یه ساعتی هس دارم جون میکنم !

کارنامه رو دیروز گرفتم خیلی ناامید شدم ولی امروز صبح مامانم به عنوان جایزه بهم یه سواچ داد دسش درد نکنه باورم نمیشد که این جوری بشه ولی عوضش برادر فوضول گرامی هی تحقیرم کرد دیشب تا ساعت دوازده و نیم داشتم با دو تن از دوستان گرامی اس ام اس بازس میکردم که مچمو گرفتن!

دیروز بعد از ظهر هم مامان و بابام و داداشم میخواستن برن بیرون و من سیم هر سه تاشونو پیچوندم نفهمیدن ! شب که اومدن خونه من خودمو به خواب زدم خوب حال داد بدک نبود

خب اینا مهم نیس

کاری دارین در خدمتتونم

خیلی ممنونم!

پ.ن: چه با ادب شدم ها! از من بعیده

خب الان باید برم کلاس زبان فاینال دارم بعدش به مدت سه چار روز لنگر میندازم خونه یکی از اقوام خب

فعلا باااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای!

+ تاريخ 2011/6/19ساعت 2:45 بعد از ظهر نويسنده من! |



m0zhgan musiC